Po 9 rano dotarliśmy do Centrum Techniki Kulinarnej. Kamery już stały w gotowości :)

Panowie z ekipy na posterunku.

Pani wizażystka pudruje nam noski…

..a Pani Bożena i Kasia czynią ostatnie przygotowania do warsztatów…

Jeszcze tylko mała poprawka krawiecka czyli rozpruwanie zaszytej kieszonki…

i ostatni rzut oka na kuchnię :)

My już ubrani w warsztatowe mundurki

czekamy na hasło: kamery poszły, klaps i akcja :)

Ruszyliśmy pełną parą. Madzia miesza i wygarnia ciasto na biszkopt.

Biszkopt wylądował w piecu. Tymczasem kamery stop! A za naszymi plecami…

Zaczynamy ubijać białka …

… czy kamera to widzi???

sprawdzamy…

a może teraz lepiej ?

Adepci cukiernictwa ponownie na stanowiskach…

i rozpoczynamy brudną robotę czyli bawimy się czekoladą :)

Kasia formuje dekoracje czekoladowe

a my uczymy się zwijać papier w rożki :)

czekolada zastyga, rożki zwinięte…

a  Pani Bożena podaje przepis na masę cygaretkową. Przepis zapisany, masa  zrobiona, formujemy więc z masy cygaretkowej różne dekoracje

siekane pistacje do dekoracji

i masa cygaretkowa upieczona :)

teraz pozostało tylko udekorowanie deserów…

które oceniali, wraz z Panią Bożeną, Paweł Loroch i Janusz Profus – co z tego wyszło zobaczycie w programie :)

Przyjemnie zmęczeni po 10 godzinach warsztatów usłyszeliśmy z ust Ryszarda słowa: kamery stop!

Do miłego zakończenia dnia pozostała jeszcze degustacja deserów i tortów…

wymiana spostrzeżeń …

i sprzątanie :)

bałaganem w zmywaku zajęli się dwaj młodzieńcy, którzy dzielnie sprzątali po naszych cukierniczych zmaganiach

Na zakończenie pracowitej soboty czekała na kolejna wspaniała kolacja w restauracji Tamka 43 :)

ciąg dalszy nastąpi…

Informacja o wygranej i świadomość występu przed kamerą wprowadziła mnie w stan przedzawałowy. Ale kilka dni odstępu pomiędzy ogłoszeniem wyników, a nagraniem w kuchni+ pozwoliło mi trochę ochłonąć i oswoić się z sytuacją. Na warsztatach było fantastycznie!

Na wyjątkowy i niepowtarzalny smak warsztatów miały wpływ cztery składniki :).

Pierwszy, najważniejszy składnik to Pani Bożena Sikoń.

Pani Bożena w swoich programach o łakociach to zupełnie inna Pani Bożena niż ‘na żywo’ :). Moje obawy między innymi wynikały właśnie z tego, że bałam się takiego chłodnego profesjonalizmu :) Tymczasem Pani Bożena to super sympatyczna, ciepła, miła i uśmiechnięta osoba. Jej równowaga i spokój spowodowały, że nie ‘zjadły nas nerwy’ :). Przed jej wiedzą, doświadczeniem i kunsztem cukierniczym chylę czoła. A najważniejsze jest to, że Pani Bożena wspaniale potrafi dzielić się swoją wiedzą, jest fantastycznym nauczycielem. Pani Bożenko uwielbiam Panią :).

Drugim równie ważnym składnikiem była super ekipa warsztatowców: Iza, Kasia, Magda, Dorota, Julita, Darek, Łukasz(1), Łukasz(2), Kamil i ja :). Dobraliśmy się idealnie. Dwa wspólne dni minęły w mega fajnej atmosferze i ze łzami w oczach rozstawaliśmy się w niedzielny wieczór.

Trzeci składnik łączący wszystko w całość to ekipa pracująca nad powstawaniem programu. Atmosfera na planie była tak sprzyjająca „debiutantom”, że praktycznie nie odczuwało się obecności kamer za plecami. Ryszard (reżyser zamieszania) to debeściak :)

Czwarty składnik, który dodawał niezwykłego smaku całości przedsięwzięcia to wyśmienite posiłki, które serwowała nam restauracja TAMKA 43 :).

Wisienka na torcie to Kasia, asystentka Pani Bożeny, która pomagała nam i wspierała w cukierniczych zmaganiach :).

Wszystkim należą się wielkie podziękowania :).

A ponieważ nie byłabym sobą gdybym nie zabrała na nagranie aparatu to udało mi się sfotografować ‘od kuchni’ jak przebiegały dwa dni warsztatów :). Nie patrzcie na jakość i fachowość zdjęć bo większość powstawała w biegu między pieczeniem blatów makaronikowych, a notowaniem kolejnych przepisów. Zdjęć mam bardzo dużo więc drogą eliminacji wybrałam najfajniejsze i stopniowo będę je umieszczać na stronie. Relacja fotograficzna jest inna od tej, którą zobaczycie w kuchni+, bo moje zdjęcia to obraz od kuchni czyli uwzględniający obecność wszystkich, którzy kręcili się na planie :).

Dzień pierwszy, piątek.

W piątek wieczorem spotkaliśmy się po raz pierwszy i w ramach integracji zjedliśmy kolację w restauracji TAMKA 43. Ale nie myślcie sobie, że było bezstresowo :). Kamery już na nas czekały w środku…

… i na zewnątrz

Stół elegancko nakryty czekał aż Ryszard przepyta nas przed kamerą :)

Po udzieleniu odpowiedzi na trudne pytania zasiedliśmy do stołu w towarzystwie Pani Bożeny :)

Menu było niesamowite: ostrygi, risotto z białymi truflami, niewyobrażalnie pyszna granita szczawiowa z jeżynami, policzki wieprzowe, kasztany i na osłodzenie deser :). Szef kuchni Robert Trzópek pozwolił nam nawet zajrzeć do kuchni.

W pierwszym dniu nie szalałam z aparatem bo jeszcze miałam opory przed nowym i nieznanym :).  Ale w sobotę opory odeszły w zapomnienie i dzień zaczął się tak:

ciąg dalszy nastąpi… :)

Zapraszam Was na rozdawajkę Walentynkową, którą organizuje KULKOWO. Do wylosowania babski zestaw torebkowy. Po szczegóły zapraszam tu: Rozdawajka Walentynkowa .

SERNIK   CZEKOLADOWY

1 kg sera  (gotowego, mielonego na sernik)

1 szklanka cukru pudru

1 łyżka esencji waniliowej

4 jajka

100 ml śmietany 30% (słodkiej)

2 łyżki kakao

2 tabliczki gorzkiej czekolady

1 tabliczka mlecznej czekolady

1 łyżka skórki otartej z mandarynki (na najdrobniejszych oczkach)

na spód:

250 g czekoladowych herbatników (typu petitki)

100 g masła

1 łyżka przyprawy korzennej

Herbatniki mielimy w malakserze, dodajemy masło i przyprawę. Miksujemy do chwili gdy składniki się połączą. Do tortownicy (moja miała 24 cm średnicy) wsypujemy masę herbatnikową, rozkładamy równomiernie i ubijamy formując z masy wysoki brzeg. Ja formuję brzeg i spód z pomocą szklanki jest wtedy równy i dobrze ubity.

Czekoladę rozpuszczamy na parze. Ser przekładamy do misy miksera. Dodajemy śmietanę, cukier, kakao, jajka i wanilię, miksujemy na średnich obrotach. Gdy masa będzie jednolita dodajemy czekoladę i skórkę z mandarynki.

Masę przekładamy do tortownicy, wyrównujemy wierzch i pieczemy w temperaturze 160 stopni przez godzinę. Sernik dobrze przygotować na dzień przed podaniem wtedy ładnie stężeje i dobrze się go kroi.

BUŁECZKI  Z  SEREM

1 1/2 szklanki ugotowanych i zmiksowanych ziemniaków

1/3 szklanki kwaśnej śmietany

1 łyżeczki soli

3 jajka

80 g roztopionego masła

1/2 szklanki cukru pudru

3 1/2 szklanki mąki

Zaczyn:

1/4 szklanki ciepłego mleka

2 łyżki cukru

1 łyżka mąki

60 g świeżych drożdży

Masa serowa:

350 g serka waniliowego

1 jajko

2 łyżki mąki ziemniaczanej

Wszystkie składniki zaczynu łączymy na jednolitą masę i odstawiamy do wyrośnięcia.

Ziemniaki (ja zmiksowałam blenderem) łączymy z pozostałymi składnikami, dodajemy zaczyn i wyrabiamy ciasto. Ciasto jest klejące ale nie dosypujemy mąki. Odstawiamy ciasto do wyrośnięcia. Gdy podwoi objętość wyrabiamy na blacie podsypując (jeżeli trzeba) mąką. Wyrobione ciasto (ma być lekko klejące) odstawiamy i przygotowujemy masę serową.

Natłuszczoną ręką odrywamy kawałki ciasta, rozpłaszczamy i nakładamy na środek masę serową. Ciasto zlepiamy jak pączki. Układamy w formie (zlepieniem do dołu) w 2-3 cm odstępach. Ponownie odstawiamy do wyrośnięcia.

Pieczemy w temperaturze 180 – 190 stopni do chwili aż bułeczki będą lekko brązowe. Czas pieczenia zależy od grubości ciasta i wielkości bułek.

Upieczone bułeczki posypujemy cukrem pudrem.